ಗೊಂದಲ

Posted: ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3, 2013 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:,

ಬಿಡಿಸಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣ
ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳೋ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ
ಗಿರಾಕಿ ಹುಡುಕೋದಾದ್ರೂ ಹೇಗೆ?

ಗಾಂಧಿ ಜಯಂತಿಯ ದಿನ
ದೂರದ ಕಾವೇರಿ ನಮ್ಮನೆ
ನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿವ ಬಗೆಗೆ
ಎರಡು ಕ್ಷಣ ಅಚ್ಚರಿಪಟ್ಟೆ

ಶ್ರೀನಗರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಒಮ್ಮೆ
ಕಿವಿಗೆ ಹಳೇ ರೇಡಿಯೋ ಹಚ್ಚಿ
ಯವ್ವನಕ್ಕೆ ಲಿಂಕು ಸಿಕ್ಕಂತೆ
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಅಗಾಧ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ
ತನ್ಮಯನಾದ ಮುದುಕ
ಸುಕ್ಕು ರೆಪ್ಪೆಯ ಕೆಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕಿಗಳು
ನೀಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು
ಹಸುರಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ
ಹಳದಿ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣರಹಿತ ಮಳೆ
ಮತ್ತೀಗ ಹಠಾತ್ ಗೊಲಿಬಾರಿನಂತೆ
ಚದುರಿ ಬಿಡೋ ಮಂದಿ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳು

ಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಲೆ ಪಕ್ಕ ಹಳೆ ಚಾದರ
ರಸ್ತೆ ಬದಿ ಆರಾಮ ನಿದ್ದೆ
ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟು
ಮೈ ನಡುಗಿಸೋ ಏಸಿ
ನಿದ್ರೆ ಸುಳಿಯದ ವೇಳೆ
ಹುಡುಕುವ ಅಂದರೆ
ಕಳೆದದ್ದೇನು ಅಂತಲೇ ಗೊಂದಲ

ಮೋಡ ಹಡಗು ಮಳೆ

Posted: ಜೂನ್ 10, 2013 by sukhesh in ನನ್ನ ಕತೆಗಳು
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:,

ಓಡುತ್ತೇನೆ

ಹಸಿರು ವನ ಹಳದಿ ಅಬ್ಬಲಿಗೆ

ಹೂಗಳ ನಡುವೆ

ಸುರಿದ ಪ್ರೀತಿ ಇಬ್ಬನಿ ಹನಿಗಳ ಗಲ್ಲ

ಸವರುತ್ತಾ

ತಣ್ಣನೆಯ ಅಚ್ಚರಿಯಂತಾ

ಪ್ರಪಾತದಂಚು…

ಗಕ್ಕನೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ

ಬೀಳುವಾಗ

ಜೇಬಿಂದ ಜಾರುವ ಕವಿಸಮಯಗಳು

ಸಾವಿಗಂಜಿ ನಡುಗಿ

ಒದೆದೆಬ್ಬಿಸಿದಂತಾ ಎಚ್ಚರ

ಉದಾಸಿನ ತಿರುಗುವ ಫ್ಯಾನಿಗೆ

ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ

ಕತ್ತಲು ತೊಳೆದಿಟ್ಟ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶ

ಬೆದರಿ ಬೆವೆತ ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳು

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ

ಖಾಲಿಪೀಲಿ ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆ

ನಡುವಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕರಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗಬೇಕು

ತುಂಬಿಕೊಂಡ ನಿರ್ವಾತವನ್ನು

ಖಾಲಿದೋಸೆಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಬಿಡಬೇಕು

 

ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ

ಮೋಡಗಳನ್ನುಹಡಗುಗಳನ್ನು

ಮತ್ತು

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು

ಮೇ ಮಳೆ

ಮಿಂದ ಇಳೆ

ತೊಳೆದು ಕೊಳೆ

 

ಅಂತ ಪ್ರಾಸಬದ್ದ ಬರೆದು

ಕುಳಿತೆ

ಆಯಾಸ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಲೆನೋವು

ಈ ಮಳೆಯದೊಂದು ನಿಲ್ಲದ

ಗೋಳು

 

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಅರ್ಥಹೀನ ಸುರಿವಾಗ

ಫುಟ್ಪಾತ್ ಚಾಕಲೇಟು ಕವರು

ಹಳೆ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಪೇಪರುಗಳ

ಜೊತೆ ತೊಳೆದು ಬರುವ

ನೆರಳುಗಳು

ಹನಿಗಳ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ

ಹೈ ಫೈ ಗಾಜು ಮಬ್ಬಾಗುತ್ತದೆ

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪುರಾತನವಾಗುವ

ನಾನು ಗಾಜಿನಾಚೆ

ಚಲಿಸುವ ಬಿಂಬಗಳ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ

 

ಸಂಜೆಮಳೆಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನ

ಕೇಶರಾಶಿಯ ವಿಹ್ವಲತೆಗೆ

ಪಡುವಣದ ಗಾಳಿಯೇ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಲ್ಲೂ

ದಿಕ್ಕಾಪಾಲು ಹನಿಗಳು

ಭಾಷ್ಪೀಕರಣದ ಕತೆ ಹೇಳಿದ ಟೀಚರಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

 

ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ನೆಂದ

ಗುಲ್ಮೊಹರುಗಳ ಸಾಲು

ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ

ಮಿಂಚಿನ ಕೋಲು

ಮೋಡದ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ

ನೀನೇ ಚಲಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕು…

ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಅಂತರಕ್ಕೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಊರ ತುಂಬ ಕವಿತೆಯೆಂಬ ಮಳೆ ಕೊಯಿಲು

ಸಂಜೆ ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿಯೆಡೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆವಾಗಲೂ
ಕೈ ಚಾಚಿ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಿಡಿವ ನಕ್ಷತ್ರ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ್ಯಾಕೇ  ನಿನಗೆ?

ಚಳಿಗಾಲದ ಕೊನೆಯ ಸಂಜೆ
ಬೆಪ್ಪು ಮುಗಿಲ
ಹಿಂದೊಂದು
ತವಕಿತ ಮಿಂಚು ಮಳೆ
ಇನ್ನೇನು ನಿನ್ನ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸಾಕು
ಸುರಿದುಬಿಡಲು
ನಾ ಕರಗಿಬಿಡಲು

ಕಾಫಿ ಹೂಗಳ ಘಮಕ್ಕೆ
ತುಸು ನೆಂದ ಬೆಳದಿಂಗಳು
ಬೆರೆಸಿ
ತಲೆ ಒರೆಸಿ ತಂದು
ಮುಡಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟರೆ
ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಮುದ್ದಿಗೆ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಸೂಯೆ

ಜಾಸ್ತಿ ನೆನೆಯಬೇಡವೆ ಹುಡುಗಿ
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಹಾಗೇ
ಮಾಗಿಯ
ಕೊರೆವ ಚಳಿ ಮಳೆ
ತಿಳಿಯಲೇ ಬೇಡ
ಪೆಂಡ್ಯುಲಂ ನದಿಯ ಅಲೆ

ಕೊನೆ ಗುಕ್ಕು ಚಹಾ

Posted: ನವೆಂಬರ್ 2, 2012 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:,

ನಿಜಾ ಹೇಳಲೇ?

ಈಗೀಗ ಚಳಿ ಯಾಕೋ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ

 

ಬೆಳಗಾದರೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕವಿತೆಗಳ ಸಾಲು

ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ

ಈ ಕವಿತೆಗಳ ಹಂಗು ಬೇಡವೇ ಬೇಡ

 

ಸೀತಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಪುಟಾಣಿ ಅಲೆಗಳ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ

ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರ ಸರಳ

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

 

ಕೊನೆ ಗುಕ್ಕು ಚಹಾ ಮುಗಿವಷ್ಟರಲ್ಲಿ

ಹನಿ ಹನಿ ಇಬ್ಬನಿ; ನಿಶ್ಯಕ್ತ ಕಾಲುಗಳ ಅಸಹಕಾರ;

ಹೋಗುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಹೋಗಬೇಕಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ?

ಚಿಟ್ಟೆ

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 21, 2012 by sukhesh in Uncategorized
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , ,

ಮಳೆಯಾಗಲೇಬೇಕಂತಿಲ್ಲ

ಪುಟ್ಟ ಅಡ್ಡ ಉದ್ದ ಗೆರೆ ಕೊರೆದಂತಿರೋ 

ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ

ಬೆಳೆದೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ ಹಸಿರು ಪಾಚಿ

ದಾಟುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!

 

ಸಂಜೆ ಮುಗಿಯೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ 

ಸಣ್ಣ ಮಳೆ

ಬಯಾಲಜಿ ಬುಕ್ಕಿಂದ ನಿಧಾನ ಇಳಿವ 

ಚಿಟ್ಟೆ; ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಹಳದಿ ಹಳದಿ

ತಟವಟ ಸುರಿವ ಮುಗಿಲಿಗೆಲ್ಲಿಯ ವ್ಯವಧಾನ?

 

ನೆಂದ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣ 

ಕೊರೆದರೂ ಹೊತ್ತದ ಬೆಂಕಿ 

ಹಳೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ ಬತ್ತಿ

ಭಾವಗಳ ಹರಿಸಲಾರದೇನೋ…

 

ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿ ಬಿಂಬ

ಹೊಳೆವಾಗ

ಚಿಟ್ಟೆ ಯಾವುದೋ?

ಬಿಂಬ ಯಾವುದೋ?

ಬೆಳಕಿನ ವೇಗ ಯಾವುದೋ?

ಅಸಂಗತತೆಯ ಕೊನೆ ಯಾವುದೋ?

ಕತೆ

Posted: ಜುಲೈ 20, 2012 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, ,

ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ

ನಾವ್ ನೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳ ನೆನಪಷ್ಟೇ

 

ಬೆಳಗಾದರೆ

ಬೈಕಿನ ಮೇಲೆ ರಸ್ತೆಯ ಧೂಳು

ಮಂಜು ಮಂಜು ಮನಸಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಹಸರು ಬರೆದು ಅಳಿಸುತ್ತೇನೆ

ಧೂಳಲ್ಲಿ ಧೂಳಾಗಲಿ ಹಳೆಯ ಸಾಲು

 

ಕೆಲ ಸಹಸ್ರ ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೆ

ಒಂದು ನಿಜಾ ಸುರಿದ ಮಳೆ

ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಚಿಟ್ಟೆ ಕಾಲ್ಗುರುತು

ಕೆಸರು ಕೆಸರು; ಆಗ ಚೆನ್ನಿತ್ತು

ಅಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಈಗ

ಮಳೆಗೇಕೋ ಸುರಿವ ಮೂಡಿಲ್ಲ

ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು; ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಸಿ ಅಟ್ಟಕ್ಕೆಸೆ;

ಹದಾ ಸುರಿದರೂ ಸುರಿದೀತು ಕರಗೀತು ಒಂದಿನ ಇಳೆ

 

ಅರೆ ಮನಸಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ

ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು ಒದ್ದೆಯಾಗುವಾಗ

ಸಪ್ತಸಾಗರಗಳ ಹರಿಗೋಲಲ್ಲಿ ದಾಟಿ ಹೋಗಿ…

ಹಟಾತ್ತನೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯೋ ಹುಕ್ಕಿ

ಇಡ್ಲಿ ವಡೆಗಳ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟೋ

ದರ್ಶಿನಿಗಳ ಖಾಲೀತನದೊಳಗೆ

ನಿನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವೆ

 

ರಿಂಗ್ ರೋಡು ಮಧ್ಯ ಒಂದು

ಅಗಲಾಂದ್ರೆ ಅಗಲ ಗುಂಡಿ;

ಇಬ್ಬನಿ ಮಳೆಯ ರೇಷ್ಮೆಯಂತಾ ನೀರು

ಕಪ್ಪೆಯ ಹೆಂಡತಿ ರಾಜಕುಮಾರಿ

ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದಿರನಿಗೊಂದು ಜಳಕ

ಭರ್ರನೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಈ ಕ್ಷಣಗಳ

ನೋಡಲು ಟೈಮಿಲ್ಲ

ಮೈ ಒರೆಸಿಕೋ ಮಾರಾಯ;

ಚಳಿ ಜಾಸ್ತಿ; ನೆಗಡಿಯಾದೀತು

ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ

ಗಾಂಧಿಬಜಾರಿನ ನಕ್ಷತ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ

ಪೋಲಿಸಿನವ ರಶೀದಿ ಹರಿವಾಗ

ನಾ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ

 

ತಣ್ಣನೆಯದೊಂದು ಮಳೆಗೆ ಕಾದಂತೆ

ಕಾಲೇಜು ಮೇಲ್ಸೇತುವೆಗಳ ಕೆಳಗೆಲ್ಲ

ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಗಜಿಬಿಜಿ

ಖಾಸಗೀ ರಸ್ತೆಗಳೆಲ್ಲ

ಬೀದಿಪಾಲು ಮತ್ತು ಕಾದುನಿಂತ

ಟ್ರಕ್ಕುಗಳ ಕಣ್ಣಂಚಲ್ಲಿ ಎರಡೇ ಹನಿ ನೀರು

 

ಹನಿ ಹನಿ ಘನಿಸಿ ಒನ್ ವೇಯಲ್ಲಿ

ನುಗ್ಗಿದ ಮೋಡಗಳೆಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಮೋಹವಾಗಿ

ನಮ್ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಲ್ಲ

ಗುಲ್ ಮೊಹರುಗಳಡಿ

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬರಗಾಲ

 

ಹಳೆಯದೊಂದು ಪಯಣ

ಹಳೆ ಸ್ಕೂಲು ಹತ್ತಿರ

ರೋಲ್ ನಂಬರ್ ಮರಗಳು

ಹಾಜರಿ ಹೇಳುವಾಗ

ಗಕ್ಕಂತ ಎಚ್ಚರ

ಕಪ್ಪು ಕಪ್ಪು ಆಗಸದ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ

ಪ್ರೀತಿಯ ಮರಿಬೆಕ್ಕು

ಮಿಯಾಂವ್ ಮಿಯಾಂವ್ ಸದ್ದು

ಚಿಕ್ಕಿಗಳೇ ಕಾಯಬೇಡಿ ಚಂದ್ರಮನ

 

ನಾ ಇಲ್ಲೇ ಕೂಲ್ ಕಾರ್ನರಲ್ಲಿ

ಒಂದಿಡೀ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ

ಉದ್ದನೆಯ ಕಪ್ಪು ರಸ್ತೆ

ಹಟಾತ್ತನೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ

ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆವಷ್ಟರಲ್ಲಿ

ಕಳ್ಳ ಮಳೆಯೊಂದು ಇಣುಕಿ ಮರೆಯಾಯ್ತು

ಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಬಿಂಬಗಳಲ್ಲಿ

ಅವಳ ಮುಂಗುರುಳು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ

 

ಜೊತೆ ನಡೆವಾಗ ಸಿಲೋನ್ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ

ಮುಖೇಶ್  ರಫಿ ಕಿಶೋರ್

ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳಡಿ

ಸಣ್ಣಗೆ ನಾಚಿದ ಹನಿಗಳಿಗೆ

ಮಳೆ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ

 

ಅವಳ ತುಟಿ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹನಿಯೊಂದು

ಆವಿಯಾಗಿ ಮೋಡ ಸೇರಿ ಬಿಟ್ಟಿತು

ಹನಿಯೊಂದ ಕಳಕೊಂಡ ನಾ

ನೆನಪುಗಳ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ

 

ಇರುಸಲು ಹೊಡೆವ ಮಳೆಗೆ

ಹದಾ ಸುಟ್ಟ ಹಪ್ಪಳ ಹಬೆಯಾಡೋ ಕಾಫಿ…

ಬೇಡ ಬಿಡು

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೇ ಬೆಚ್ಚಗಿವೆ

 

ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾದದ್ದು ಹೆಚ್ಚೋ

ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದದ್ದು ಹೆಚ್ಚೋ

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ಮಳೆ ಸುರಿದದ್ದಷ್ಟೇ ನಿಜ

ಅಸಂಗತ – ೪

Posted: ಏಪ್ರಿಲ್ 9, 2012 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:,

ಕವಿಯೊಬ್ಬನ ಕೊಲೆಗೈದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ರಕ್ತ ಅಂಟದ ಕೈಗಳ

ಜೇಬೊಳಗೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟು

ಅನಾಥ ಕತೆಯ  ಗೋರಿಗಳ

ಮೇಲೆ ಹೂಬಿಡದ ಕವಿತೆಗಳ ಬಿತ್ತುವುದು

ಅಪರಾಧವಲ್ಲವೇ ಪ್ರಭು?

 

ಕಲ್ಲಾಗುವುದು ಶಾಪವಲ್ಲ; ಕಲೆ

ಮಳೆ ಬಿಸಿಲು ಇಬ್ಬನಿ ಕಣ್ಣೀರು

ಮೂತ್ರ ಮತ್ತೊಂದು

ಮರಳಾಗುವುದು ಕಮ್ಮಿಯೇನಲ್ಲ

ಆ ಊರು ಈ ಊರು

ಗುಬ್ಬಿ ಗೂಡು ಜೋಡಿ ಜೋಡಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು

ಉಪ್ಪು ಸಿಹಿ ನೀರು ಹಾಡೆಂಬ ಪಾಡು

 

ಕಲ್ಲಾಗಿ ಮರಳಾಗಿ

ಗಿಡ ಮರ ವರ ಹಾರೈಕೆ ಶಾಪವಾಗಿ

ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿ

ರೇಷ್ಮೆ ಯದೊಂದು ಗೂಡು ಹೊಕ್ಕು

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ಚಿತ್ತಾರ ರೆಕ್ಕೆ ತೊಟ್ಟು 

ಹಾರ್ಹಾರಿ ನಲಿದಾಡಿ ಮಸಣ ಸೇರಿ…

 

ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನ ಪ್ಯಾಕೇಜುಗಳಲ್ಲಿ

ಕವಿವರ್ಯರ ವಿಧವೆಯರಿಗೆ ಕಳಿಸಿಬಿಡು

ಜ್ಞಾನದ ಮೂಟೆಗಳ ಹಾಟ್ ಸೀಟ್

ಚಾತಕಗಳ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿಬಿಡು

ಎನಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಬೇಡವಯ್ಯಾ ಗುರುದೇವ

ಅನಂತ ಅಸಂಗತತೆಯ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣ ಸಾಕು