Posts Tagged ‘Collage’

ಚಿಟ್ಟೆ

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 21, 2012 by sukhesh in Uncategorized
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , ,

ಮಳೆಯಾಗಲೇಬೇಕಂತಿಲ್ಲ

ಪುಟ್ಟ ಅಡ್ಡ ಉದ್ದ ಗೆರೆ ಕೊರೆದಂತಿರೋ 

ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ

ಬೆಳೆದೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ ಹಸಿರು ಪಾಚಿ

ದಾಟುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!

 

ಸಂಜೆ ಮುಗಿಯೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ 

ಸಣ್ಣ ಮಳೆ

ಬಯಾಲಜಿ ಬುಕ್ಕಿಂದ ನಿಧಾನ ಇಳಿವ 

ಚಿಟ್ಟೆ; ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಹಳದಿ ಹಳದಿ

ತಟವಟ ಸುರಿವ ಮುಗಿಲಿಗೆಲ್ಲಿಯ ವ್ಯವಧಾನ?

 

ನೆಂದ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣ 

ಕೊರೆದರೂ ಹೊತ್ತದ ಬೆಂಕಿ 

ಹಳೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ ಬತ್ತಿ

ಭಾವಗಳ ಹರಿಸಲಾರದೇನೋ…

 

ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿ ಬಿಂಬ

ಹೊಳೆವಾಗ

ಚಿಟ್ಟೆ ಯಾವುದೋ?

ಬಿಂಬ ಯಾವುದೋ?

ಬೆಳಕಿನ ವೇಗ ಯಾವುದೋ?

ಅಸಂಗತತೆಯ ಕೊನೆ ಯಾವುದೋ?

Advertisements

ಉತ್ತರಗಳ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಾ ಇದೆ
ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ

ಯಾಕಾದರೂ ಬಂದೆ ನೀ
ತಣ್ಣನೆಯದೊಂದು ಮೋಡದ ಮೇಲೆ
ಇಂತಾದ್ದೊಂದು ನಗು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ?
ಯಾಕಾದರೂ ಇರಬೇಕು
ಆಯತದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ?

ಎಲ್ಲಾ ಊರುಗಳದ್ದೂ
ಒಂದೇ ಮುಖ
ಹೆದ್ದಾರಿಗೊಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಅಂಗಡಿ
ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಚೌಕಾಬಾರ
ಅಥವಾ ಮೂರೆಲೆ
ಕಾಲದೂಡಲು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಆಟ

ಹಿಂಬಾಗಿಲ ಬಣ್ಣಗಳೇ ಬೇರೆ
ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಬೇರೆಯದೇ ಚಿತ್ತಾರ
ಒಂದೊಂದರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮವೇ ಆದ
ನೂರೊಂದು ಸ್ವರ

ಮುಂಬಾಗಿಲು ಹಿಂಬಾಗಿಲು ಒಂದೇ ಇರಲಾರದೆ?

ಮೈಲುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟರೆ
ಒಂದಿಷ್ಟು ದೂರಗಳು ಕರಗುತ್ತಾ
ಮತ್ತಷ್ಟು ದೂರಗಳು ಚಿಗುರುತ್ತಾ
ಕೊನೆ ಬಂದದ್ದೆ ತಿಳಿಯದು.

ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಇದ್ದೀತೆ?

ಬಾಲ ಕುಣಿಸೋ ಹಕ್ಕಿ
ಹೆಕ್ಕುತ್ತಾ ಕಾಳು ಕುಕ್ಕಿ ಕುಕ್ಕಿ;
ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯೇ ಇರಬೇಕು ನೀ
ನಿನಗಾದರೂ ಗೊತ್ತೇ?

ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಆಯತ, ವೃತ್ತ ಮತ್ತು ನಗು
ಉತ್ತರ ಆದೀತೆ?

ತೂಫಾನು

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 12, 2011 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , ,

ಐದು ದಿನ ಜಡಿದ ಮಳೆಯನ್ನ
ಇಂಚುಗಳಲ್ಲಲ್ಲ ಮಾರಾಯ
ಅಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಬೇಕು
ಗೇಟು ದಾಟದೆ ಅಲೆದದ್ದನ್ನ
ಯಾರು ಲೆಕ್ಕ ಇಡಬೇಕು?

ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲೊಂದು
ನಿರಂತರ ನೀರ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ತೂಫಾನು
ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಒಡೆದೇ ಹೋದ ಪಚ್ಚ ಬಲೂನು
ಕೆಂಪು ಬಿಳೀ ವಾಯು ವಜ್ರ
ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಮುಖದವಳದ್ದೇನು ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ

ಹೊಳೆನರಸೀಪುರದಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವರಿಗೆ
ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದಂತಾದ್ದೊಂದು ಕವನ
ಅರ್ಧ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು
ಡ್ಯೂಪ್ಲಿಕೇಟು ಸಿಗರೇಟು
ಮತ್ತೀ ಸಿಗರೇಟು ಬಿದೆಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ
ಗಿಫ್ಟಾಗಿ ಬರುವ ದುಬಾರಿ ಲೈಟರು

ಹೊರಬಂದರೆ ಕೇಸರಿ ಬಿಳಿ ನೀಲಿ ಆಕಾಶ
ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೆಡೆ ಮುಖ ಸುಟ್ಟ ಸೂರ್ಯ
ಎರಡೂ ಕನ್ನಡಿಗಳ ಮಡಚಿ ಬಿಡು
ಇವತ್ತೊಂದಿನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿನ ಹಂಗೇನು ಬೇಡ

ತೆರೆಗಳೆಡೆ ಈಜಾಡಿ ಕೆಂಪಾದ ಸೂರ್ಯ
ಕೊನೆಗೂ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮುಳುಗಿ ಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ
ಹೀಗ್ಯಾಕೋ ಮಳ್ಳು ಹುಡುಗ?
ಗಾಳ ಹಾಕಿ ಕೂತರೆ ಸಿಕ್ಕಬಹುದೇ ಚಂದ್ರನ ಚೂರು?
ಅಥವಾ ನಿನ್ನೆ ಮುಳುಗಿದ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಚುಕ್ಕಿ?

ಇದೊಂದು ಕಾಡು ತೊರೆಯ ಜಾಡು
ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರೆ ಒಂದಿನ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಸಿಕ್ಕೀತು
ನೀ ಹುಡುಕುತ್ತಿರೋದು
ಬೇಕಾಗಿದ್ದೇನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ

ಅಸಂಗತ – ೩

Posted: ಜೂನ್ 27, 2011 by sukhesh in ನನ್ನ ಕವಿತೆ
ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:,

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ದಾರಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ
ಅಥವಾ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಾರಿ ಸರ್ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ
ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಟ್ರಾಫಿಕ್
ಪೊಲೀಸನಿಗೆ ಲಂಚ ಕೊಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಿಗ್ ಬಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ
ಹೊಸ ಬೆಂಗಳೂರು
ನಿನ್ನೆಯ ಅನ್ನವೇ ಇಂದಿನ ಇಡ್ಲಿ
ಎನ್ನುವ ದರ್ಶಿನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ
ನಾನು ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿನ
ಜೊತೆ ಕನಸುಗಳ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು
ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಮಳೆ ಸುರಿದು ಕನಸುಗಳ
ತೊಳೆದು ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ
ನೀರು ತುಂಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ
ದರ್ಶಿನಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೇ ತಂಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಮಳೆ ತೊಳೆ ತೊಳೆದು ಕಪ್ಪಾದ
ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿಳೀ ಕಾರುಗಳು
ಕಪ್ಪು ಟೈರುಗಳ ಊರುತ್ತಾ
ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಕೈಲಾಸ್ ಬಾರ್
ಎಂಡ್ ರೆಸ್ಟಾರೆಂಟ್ ನಿಂದ
ಸಭ್ಯ ಜನ ಕಮ್ಯೂನಿಸಮ್ಮಿನ
ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹೆಡ್ ಲೈಟಿನ ಬೆಳಕು
ಸಾಲದಾದಾಗ ಸಿಗರೇಟಿನ
ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಸೀತಾ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ
ಬೈಕು ಆಫಾಗುತ್ತದೆ
ಮತ್ತು ಹೃದಯ ವೀಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಚ್ ಎನ್ ಫ್ಲೈ ಓವರಿಂದ ಜಾರಿದ
ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಲಾಲ್ ಭಾಗಿನಲ್ಲಿ
ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ತೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಲಾಲ್ ಭಾಗ್ ಕೆರೆ ತೆರೆ ತೆರೆಗಳಾಗಿ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ದೂರದೂರಿನಿಂದ ಬರುವ
ಯಾತ್ರಿ ಮೋಡಗಳು ಮೂಕವಾಗುತ್ತವೆ
ಮತ್ತು ಕೆರೆಯೆಂಬ ಮಾಯಾ
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೋ ಪೌಡರು
ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಿಂಗಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಗಾಂಧೀಬಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿಗಳು
ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು
ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿಗಳು ಪೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.
ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮೊಮ್ಮಗ ಆಗುಂಬೆಯ
ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಾನೆ
ಬಂದೂಕಿನ ಗುರಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.
ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು
ಬೀಳಿಸಿ ಕವಿತೆಗಳ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ
ಒಂದಿನ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾನೆ.