ಕವಿತೆಯೆಂಬ ಮಳೆ ಕೊಯಿಲು

ಮೇ ಮಳೆ

ಮಿಂದ ಇಳೆ

ತೊಳೆದು ಕೊಳೆ

 

ಅಂತ ಪ್ರಾಸಬದ್ದ ಬರೆದು

ಕುಳಿತೆ

ಆಯಾಸ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಲೆನೋವು

ಈ ಮಳೆಯದೊಂದು ನಿಲ್ಲದ

ಗೋಳು

 

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಅರ್ಥಹೀನ ಸುರಿವಾಗ

ಫುಟ್ಪಾತ್ ಚಾಕಲೇಟು ಕವರು

ಹಳೆ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಪೇಪರುಗಳ

ಜೊತೆ ತೊಳೆದು ಬರುವ

ನೆರಳುಗಳು

ಹನಿಗಳ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ

ಹೈ ಫೈ ಗಾಜು ಮಬ್ಬಾಗುತ್ತದೆ

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪುರಾತನವಾಗುವ

ನಾನು ಗಾಜಿನಾಚೆ

ಚಲಿಸುವ ಬಿಂಬಗಳ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ

 

ಸಂಜೆಮಳೆಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನ

ಕೇಶರಾಶಿಯ ವಿಹ್ವಲತೆಗೆ

ಪಡುವಣದ ಗಾಳಿಯೇ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಲ್ಲೂ

ದಿಕ್ಕಾಪಾಲು ಹನಿಗಳು

ಭಾಷ್ಪೀಕರಣದ ಕತೆ ಹೇಳಿದ ಟೀಚರಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

 

ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ನೆಂದ

ಗುಲ್ಮೊಹರುಗಳ ಸಾಲು

ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ

ಮಿಂಚಿನ ಕೋಲು

ಮೋಡದ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ

ನೀನೇ ಚಲಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕು…

ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಅಂತರಕ್ಕೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಊರ ತುಂಬ ಕವಿತೆಯೆಂಬ ಮಳೆ ಕೊಯಿಲು

ಪೆಂಡ್ಯುಲಂ ನದಿಯ ಅಲೆ

ಸಂಜೆ ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿಯೆಡೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆವಾಗಲೂ
ಕೈ ಚಾಚಿ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಿಡಿವ ನಕ್ಷತ್ರ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ್ಯಾಕೇ  ನಿನಗೆ?

ಚಳಿಗಾಲದ ಕೊನೆಯ ಸಂಜೆ
ಬೆಪ್ಪು ಮುಗಿಲ
ಹಿಂದೊಂದು
ತವಕಿತ ಮಿಂಚು ಮಳೆ
ಇನ್ನೇನು ನಿನ್ನ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸಾಕು
ಸುರಿದುಬಿಡಲು
ನಾ ಕರಗಿಬಿಡಲು

ಕಾಫಿ ಹೂಗಳ ಘಮಕ್ಕೆ
ತುಸು ನೆಂದ ಬೆಳದಿಂಗಳು
ಬೆರೆಸಿ
ತಲೆ ಒರೆಸಿ ತಂದು
ಮುಡಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟರೆ
ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಮುದ್ದಿಗೆ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಸೂಯೆ

ಜಾಸ್ತಿ ನೆನೆಯಬೇಡವೆ ಹುಡುಗಿ
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಹಾಗೇ
ಮಾಗಿಯ
ಕೊರೆವ ಚಳಿ ಮಳೆ
ತಿಳಿಯಲೇ ಬೇಡ
ಪೆಂಡ್ಯುಲಂ ನದಿಯ ಅಲೆ

ಕೊನೆ ಗುಕ್ಕು ಚಹಾ

ನಿಜಾ ಹೇಳಲೇ?

ಈಗೀಗ ಚಳಿ ಯಾಕೋ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ

 

ಬೆಳಗಾದರೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕವಿತೆಗಳ ಸಾಲು

ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ

ಈ ಕವಿತೆಗಳ ಹಂಗು ಬೇಡವೇ ಬೇಡ

 

ಸೀತಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಪುಟಾಣಿ ಅಲೆಗಳ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ

ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರ ಸರಳ

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

 

ಕೊನೆ ಗುಕ್ಕು ಚಹಾ ಮುಗಿವಷ್ಟರಲ್ಲಿ

ಹನಿ ಹನಿ ಇಬ್ಬನಿ; ನಿಶ್ಯಕ್ತ ಕಾಲುಗಳ ಅಸಹಕಾರ;

ಹೋಗುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಹೋಗಬೇಕಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ?

ಚಿಟ್ಟೆ

ಮಳೆಯಾಗಲೇಬೇಕಂತಿಲ್ಲ

ಪುಟ್ಟ ಅಡ್ಡ ಉದ್ದ ಗೆರೆ ಕೊರೆದಂತಿರೋ 

ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ

ಬೆಳೆದೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ ಹಸಿರು ಪಾಚಿ

ದಾಟುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!

 

ಸಂಜೆ ಮುಗಿಯೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ 

ಸಣ್ಣ ಮಳೆ

ಬಯಾಲಜಿ ಬುಕ್ಕಿಂದ ನಿಧಾನ ಇಳಿವ 

ಚಿಟ್ಟೆ; ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಹಳದಿ ಹಳದಿ

ತಟವಟ ಸುರಿವ ಮುಗಿಲಿಗೆಲ್ಲಿಯ ವ್ಯವಧಾನ?

 

ನೆಂದ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣ 

ಕೊರೆದರೂ ಹೊತ್ತದ ಬೆಂಕಿ 

ಹಳೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರ ಬತ್ತಿ

ಭಾವಗಳ ಹರಿಸಲಾರದೇನೋ…

 

ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿ ಬಿಂಬ

ಹೊಳೆವಾಗ

ಚಿಟ್ಟೆ ಯಾವುದೋ?

ಬಿಂಬ ಯಾವುದೋ?

ಬೆಳಕಿನ ವೇಗ ಯಾವುದೋ?

ಅಸಂಗತತೆಯ ಕೊನೆ ಯಾವುದೋ?

ಕತೆ

ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ

ನಾವ್ ನೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳ ನೆನಪಷ್ಟೇ

 

ಬೆಳಗಾದರೆ

ಬೈಕಿನ ಮೇಲೆ ರಸ್ತೆಯ ಧೂಳು

ಮಂಜು ಮಂಜು ಮನಸಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಹಸರು ಬರೆದು ಅಳಿಸುತ್ತೇನೆ

ಧೂಳಲ್ಲಿ ಧೂಳಾಗಲಿ ಹಳೆಯ ಸಾಲು

 

ಕೆಲ ಸಹಸ್ರ ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೆ

ಒಂದು ನಿಜಾ ಸುರಿದ ಮಳೆ

ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಚಿಟ್ಟೆ ಕಾಲ್ಗುರುತು

ಕೆಸರು ಕೆಸರು; ಆಗ ಚೆನ್ನಿತ್ತು

ಅಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಈಗ

ಮಳೆಗೇಕೋ ಸುರಿವ ಮೂಡಿಲ್ಲ

ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು; ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಸಿ ಅಟ್ಟಕ್ಕೆಸೆ;

ಹದಾ ಸುರಿದರೂ ಸುರಿದೀತು ಕರಗೀತು ಒಂದಿನ ಇಳೆ

 

ಅರೆ ಮನಸಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ

ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು ಒದ್ದೆಯಾಗುವಾಗ

ಸಪ್ತಸಾಗರಗಳ ಹರಿಗೋಲಲ್ಲಿ ದಾಟಿ ಹೋಗಿ…

ಹಟಾತ್ತನೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯೋ ಹುಕ್ಕಿ

ಇಡ್ಲಿ ವಡೆಗಳ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟೋ

ದರ್ಶಿನಿಗಳ ಖಾಲೀತನದೊಳಗೆ

ನಿನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವೆ

 

ರಿಂಗ್ ರೋಡು ಮಧ್ಯ ಒಂದು

ಅಗಲಾಂದ್ರೆ ಅಗಲ ಗುಂಡಿ;

ಇಬ್ಬನಿ ಮಳೆಯ ರೇಷ್ಮೆಯಂತಾ ನೀರು

ಕಪ್ಪೆಯ ಹೆಂಡತಿ ರಾಜಕುಮಾರಿ

ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದಿರನಿಗೊಂದು ಜಳಕ

ಭರ್ರನೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಈ ಕ್ಷಣಗಳ

ನೋಡಲು ಟೈಮಿಲ್ಲ

ಮೈ ಒರೆಸಿಕೋ ಮಾರಾಯ;

ಚಳಿ ಜಾಸ್ತಿ; ನೆಗಡಿಯಾದೀತು

ಗಾಂಧಿಬಜಾರು

ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ

ಗಾಂಧಿಬಜಾರಿನ ನಕ್ಷತ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ

ಪೋಲಿಸಿನವ ರಶೀದಿ ಹರಿವಾಗ

ನಾ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ

 

ತಣ್ಣನೆಯದೊಂದು ಮಳೆಗೆ ಕಾದಂತೆ

ಕಾಲೇಜು ಮೇಲ್ಸೇತುವೆಗಳ ಕೆಳಗೆಲ್ಲ

ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಗಜಿಬಿಜಿ

ಖಾಸಗೀ ರಸ್ತೆಗಳೆಲ್ಲ

ಬೀದಿಪಾಲು ಮತ್ತು ಕಾದುನಿಂತ

ಟ್ರಕ್ಕುಗಳ ಕಣ್ಣಂಚಲ್ಲಿ ಎರಡೇ ಹನಿ ನೀರು

 

ಹನಿ ಹನಿ ಘನಿಸಿ ಒನ್ ವೇಯಲ್ಲಿ

ನುಗ್ಗಿದ ಮೋಡಗಳೆಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಮೋಹವಾಗಿ

ನಮ್ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಲ್ಲ

ಗುಲ್ ಮೊಹರುಗಳಡಿ

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಬರಗಾಲ

 

ಹಳೆಯದೊಂದು ಪಯಣ

ಹಳೆ ಸ್ಕೂಲು ಹತ್ತಿರ

ರೋಲ್ ನಂಬರ್ ಮರಗಳು

ಹಾಜರಿ ಹೇಳುವಾಗ

ಗಕ್ಕಂತ ಎಚ್ಚರ

ಕಪ್ಪು ಕಪ್ಪು ಆಗಸದ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ

ಪ್ರೀತಿಯ ಮರಿಬೆಕ್ಕು

ಮಿಯಾಂವ್ ಮಿಯಾಂವ್ ಸದ್ದು

ಚಿಕ್ಕಿಗಳೇ ಕಾಯಬೇಡಿ ಚಂದ್ರಮನ

 

ನಾ ಇಲ್ಲೇ ಕೂಲ್ ಕಾರ್ನರಲ್ಲಿ

ಒಂದಿಡೀ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ

ಉದ್ದನೆಯ ಕಪ್ಪು ರಸ್ತೆ

ಹಟಾತ್ತನೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ

ಮಳೆ ಸುರಿದದ್ದಷ್ಟೇ ನಿಜ

ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆವಷ್ಟರಲ್ಲಿ

ಕಳ್ಳ ಮಳೆಯೊಂದು ಇಣುಕಿ ಮರೆಯಾಯ್ತು

ಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಬಿಂಬಗಳಲ್ಲಿ

ಅವಳ ಮುಂಗುರುಳು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ

 

ಜೊತೆ ನಡೆವಾಗ ಸಿಲೋನ್ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ

ಮುಖೇಶ್  ರಫಿ ಕಿಶೋರ್

ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳಡಿ

ಸಣ್ಣಗೆ ನಾಚಿದ ಹನಿಗಳಿಗೆ

ಮಳೆ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ

 

ಅವಳ ತುಟಿ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹನಿಯೊಂದು

ಆವಿಯಾಗಿ ಮೋಡ ಸೇರಿ ಬಿಟ್ಟಿತು

ಹನಿಯೊಂದ ಕಳಕೊಂಡ ನಾ

ನೆನಪುಗಳ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ

 

ಇರುಸಲು ಹೊಡೆವ ಮಳೆಗೆ

ಹದಾ ಸುಟ್ಟ ಹಪ್ಪಳ ಹಬೆಯಾಡೋ ಕಾಫಿ…

ಬೇಡ ಬಿಡು

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೇ ಬೆಚ್ಚಗಿವೆ

 

ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾದದ್ದು ಹೆಚ್ಚೋ

ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದದ್ದು ಹೆಚ್ಚೋ

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ಮಳೆ ಸುರಿದದ್ದಷ್ಟೇ ನಿಜ